

Η πολιτική ως πρώτη ύλη για την επίτευξη στόχων και προσδοκιών, είναι σε υποχώρηση. Οι ζωτικές προτεραιότητες της χώρας δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας ατζέντας. Απεναντίας, κυριαρχούν τα προβλήματα της μικροφυσικής της εξουσίας. Η διαφθορά και η συναλλαγή, παραπέμπουν σε παρακμή. Η ζοφερή εικόνα, επιτείνει την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών. Οι πολιτικές ηγεσίες δέσμιες της ψηφοθηρίας, πολιτεύονται με το βλέμμα στραμμένο στον ορυμαγδό των δημοσκοπήσεων.
Η ανάγνωση της πραγματικότητας είναι δείκτης αυτογνωσίας και επίγνωσης. Τα γεγονότα δεν παύουν να είναι το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας. Η άρνησή τους μόνο αναξιοπιστία επιφυλάσσει. Ο τωρινός κόσμος είναι αλλού. Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και τα επακόλουθα ελλείματα, προκαλούν το παλιρροιακό κύμα δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης. Η ματαίωση διαμορφώνει ζωτικό χώρο για τους εκφραστές του ανορθολογισμού, του εθνικολαϊκισμού. Η ψύχωση ακυρώνει τη λογική. Η επέλαση της Ακροδεξιάς βρίσκει πρόσφορο έδαφος.
Τα μάυρα σύννεφα είναι ορατά. Ο δρόμος για την κλιματική κόλαση είναι ανοικτός. Οι θιασώτες των ορυκτών καυσίμων, μεταχειρίζονται τον πλανήτη σαν υπόνομο. Μέλημά τους, η άντληση υπέρογκων κερδών αδιαφορώντας για τις καταστροφικές επιπτώσεις των επιλογών τους. Με όπλο την ενέργεια, Τράμπ και Πούτιν επιχειρούν το στραγγαλισμό της Ευρώπης. Στο στόχαστρο τους, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η ενεργειακή αναδίπλωση της Ελλάδας, την καθιστά ευάλωτη στο ακριβό και επιβλαβές αμερικάνικο αέριο.

Τα κομματικά φρούρια είναι πλέον ακατάλληλα. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές ανεπίκαιρες. Οι ιδέες και οι αντιλήψεις τέμνονται. Η πολιτική παραμένει ζωτική όταν αποδεικνύεται περιπέτεια ιδεών. Η αξία της υπερβαίνει τους κομματικούς ανταγωνισμούς. Η χρησιμότητά της δεν προσμετράται με τη βλάβη στον αντίπαλο. Απεναντίας, η πολιτική χρειάζεται να είναι ένα Τεχνικό Δελτίο Έργου που συνδυάζει το Μίκρο με το Μάκρο, επιδιώκοντας καθαρούς και μετρήσιμους στόχους...

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός, καθώς οι ιστορίες και οι ήρωές του προκαλούν το ενδιαφέρον και των δύο φύλων. Στα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού επισκέφθηκε τη Μακρόνησο, για έναν φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με τους έγκλειστους στον αποκαλούμενο τότε «νέο Παρθενώνα» της Ελλάδας. Το διήγημα του Γιώργου Πανταγιά στη συλλογική έκδοση που επιμελήθηκε ο Θανάσης Νιάρχος.