

Tα μαντάτα στο χώρο της πολιτικής δεν είναι ευχάριστα. Η επέλαση της αλήθειας αποκάλυψε τα πραγματικά μεγέθη των πρωταγωνιστών της. Περίκλειστοι στο μικρόκοσμό τους, αγνοούν το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Οι προσδοκίες και οι αναμονές που είχαν καλλιεργήσει, έγιναν θρύψαλλα. Την ματαίωση συνοδεύει η παρακμή. Ο κατακερματισμός των δυνάμεων τους δείχνει το τέλος φορμαλισμών και αγκυλώσεων. Η βιοεξουσία αποδεικνύεται καταστροφική. Η μετάβαση στο μέλλον απαιτεί νέα διαβατήρια.
Κράμα δυσπιστίας, δυσαρέσκειας, απογοήτευσης προκαλεί ισχυρό υπόκωφο ήχο. Το αποστραγγισμένο πολιτικό σύστημα, δεν ακούει την υπόγεια κοινωνική βοή. Οι κυβερνώντες αυτάρεσκοι, πιστεύουν στην μοναδικότητα τους. Οι αντιπολιτευόμενοι επενδύουν στη δολιοφθορά. Η πολιτική ως σχέδιο, επαγγελία, διαχειριστική επάρκεια και ηγετική ικανότητα αναζητείται.
Στην εποχή του τραμπικού πλουτολαϊκισμου, η κλιματική αλλαγή θεωρείται απάτη. Τα ορυκτά καύσιμα χρησιμοποιούνται για την επίτευξη του συναλλακτικού βολοταρισμού. Την αυτοκρατορία του ρωσικού αερίου, τη διαδέχεται η αυτοκρατορία του αμερικανικού αερίου. Η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης βάλλεται. Η Ελλάδα αναθεωρώντας την ενεργειακή πολιτική της, υποκύπτει στις επιδιώξεις της Αμερικής. Ο άλλοτε εμφανιζόμενος ως πράσινος πρωθυπουργός μεταλλάχθηκε σε θιασώτη του αμερικανικού αερίου.

Τα κομματικά φρούρια είναι πλέον ακατάλληλα. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές ανεπίκαιρες. Οι ιδέες και οι αντιλήψεις τέμνονται. Η πολιτική παραμένει ζωτική όταν αποδεικνύεται περιπέτεια ιδεών. Η αξία της υπερβαίνει τους κομματικούς ανταγωνισμούς. Η χρησιμότητά της δεν προσμετράται με τη βλάβη στον αντίπαλο. Απεναντίας, η πολιτική χρειάζεται να είναι ένα Τεχνικό Δελτίο Έργου που συνδυάζει το Μίκρο με το Μάκρο, επιδιώκοντας καθαρούς και μετρήσιμους στόχους...

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός, καθώς οι ιστορίες και οι ήρωές του προκαλούν το ενδιαφέρον και των δύο φύλων. Στα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού επισκέφθηκε τη Μακρόνησο, για έναν φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με τους έγκλειστους στον αποκαλούμενο τότε «νέο Παρθενώνα» της Ελλάδας. Το διήγημα του Γιώργου Πανταγιά στη συλλογική έκδοση που επιμελήθηκε ο Θανάσης Νιάρχος.